Theodosis
Tzanos
EN/ΕΛ

These are my songs.

These are the studio recordings. Have a listen. Tell me what you think.

Put a song on.

I make music as Boudisimo. These are recordings from the studio.

ΠαραμυθένιοFairytale-like

An extended piece from my studio recordings.

Boudisimo · Studio recording

ΈλαCome

An invitation to take a hand and try something together.

Boudisimo · Studio recording

Read the related poem

Poem written in 2010. From the 2015 poetry manuscript.

Έλα
Έλα και πάρε με απ’ το χέρι,
να φτιάξουμε καινούργια μέρη

Έλα
Έλα και πάψε να διστάζεις,
λόγο δεν έχεις να τρομάζεις

Έλα
Και αν έρθει η ώρα και τολμήσεις,
πίσω ποτέ δε θα γυρίσεις

Έλα
Ήρθε η ώρα να αγαπήσεις
και όλο τον κόσμο να φιλήσεις

Έλα
Και όταν όλοι θα ‘μαστε ένα,
δε θα φοβόμαστε κανένα

Έλα

ΣκοπιάGuard Duty

Finding something useful in the boredom of guard duty.

Boudisimo · Studio recording

Read the related poem

Poem written in 2003. From the 2015 poetry manuscript.

Η σκοπιά είναι βαρετή
μ’ αποφυγή δεν έχει,
άλλος την παίρνει χαλαρά
και άλλος δεν αντέχει.

Μα εγώ σου λέω το μυστικό
ειν’ μέσα στο μυαλό σου,
τα πάντα φέρουν θετικά
σκέψου και συγκεντρώσου,

λύση για κάθε πρόβλημα
μπορείς ν’ αποφασίσεις,
και του μυαλού σου τα κενά
μπορείς να τα γεμίσεις.

Μα αν θέλεις να ‘σαι αρνητικός
Κι όλα για σε είναι σοβαρά,
το παιχνιδάκι το ‘χασες
μικρέ μου φουκαρά.

Γι’ αυτό σου λέω φίλε μου
Καλός με όλους να είσαι
κι αν κάποιος κάτι σου ζητά
αν μπορείς μην αρνείσαι.
Θα δεις πως έτσι αν λειτουργείς
θα βρεις τον εαυτό σου
κι ό,τι εμπόδιο κι αν διαβείς
θα ‘ναι στον έλεγχό σου.

Έτσι η ζωή σου θα ΄ναι γλυκιά
Μέχρι να πας στον τάφο
Κι αυτό είναι νόμος φίλε μου
Στο λέω, στο υπογράφω

Το σύνδρομο της κάρταςThe Business Card Syndrome

A question about credentials, authority and trusting your own judgement.

Boudisimo · Studio recording

Read the related poem

Poem written in 2010. From the 2015 poetry manuscript.

Έχεις το σύνδρομο της κάρτας
Και μόνος δε μπορείς να κρίνεις
Και στο καινούργιο βάζεις φρένο
Ιδέες γλιστράνε, τις αφήνεις

Δείξε λιγάκι εμπιστοσύνη
Σε μένα όχι, στον εαυτό σου
Και μην αφήνεις μία κάρτα
Να ορίζει τον προορισμό σου

Δε λέω και οι σπουδές καλές
Και οι ειδικότητες καλές
Μα πριν και αυτό το απορρίψεις
Άκου με λίγο βρε αν θες

Το ότι κάτω απ’ τ’ όνομα μου
Στην κάρτα λέει τι γνωρίζω
Πανάκεια ποτέ δεν είναι
Μπορεί αηδίες να σφυρίζω

Και αν πάλι δεν έχω καν κάρτα
Αυτό και μόνο δε σημαίνει
Πως δε μπορώ να σκαρφιστώ
Καινοτομία που να μένει

Άνθρωποι ήλιοιPeople Like Suns

For the people whose kindness makes you want to smile.

Boudisimo · Studio recording

Read the related poem

Poem written in 2010. From the 2015 poetry manuscript.

Είναι κάποιοι άνθρωποι που όταν τους κοιτάζεις
νοιώθεις μια ανάγκη να χαμογελάσεις
Στο βλέμμα τους ζει η αγάπη, αν φοβισμένος είσαι τους ζηλεύεις,
αν είσαι τολμηρός θέλεις να τους μοιάσεις

Θεοί δεν είναι, άνθρωποι και αυτοί,
ενίοτε μέσα τους υποφέρουν
Διαφέρουν όμως στο ότι τους νοιάζει
και με κάθε τρόπο σε σένα θέλουν να προσφέρουν

Αν ζητάς και εσύ στο δρόμο σου τους ανθρώπους ήλιους να συναντήσεις

Τον εγωισμό σου κάθε μέρα να θέλεις να αποδυναμώνεις
και ακόμα και την αχαριστία να μπορείς να συγχωρήσεις

Αν ζητάς και εσύ στο δρόμο σου τους ανθρώπους ήλιους να συναντήσεις..

ΑναπτήραςLighter

Learning from what exists, or trying to build it from scratch?

Boudisimo · Studio recording

Read the related poem

Poem written in 2010. From the 2015 poetry manuscript.

Κάθισα με ένα φίλο μου να πούμε δυο κουβέντες
Για να φιλοσοφήσουμε, να νοιώσουμε λεβέντες

Νεράκι έπινα εγώ και αυτός λίγο ουίσκι
Αφού ο καθείς ως λαχταρά το κέφι του το βρίσκει

Και όταν βαθειά είχαν ενωθεί των δύο τα μυαλά μας
Μπορέσαμε να εκφράσουμε πως είναι η λευτεριά μας

Για εκείνον ήτανε σωστό βιβλία να διαβάζει
Να μπορεί να μορφώνεται, τις γνώσεις του να εκφράζει

Για μένα προτιμότερο ήτανε μοναχός μου
Σε αυτά που νοιώθω σιγουριά να βασίζω το βιός μου

Μια παύση ακολούθησε αυτήν την αντιδικία
Με όρεξη σκεφτόμασταν πως θα έρθει η συμφωνία

Στα μάτια του τον κοίταξα και εγώ το λόγο πήρα
Σκέφτηκα ένα παράδειγμα, αυτό του αναπτήρα

Πως θα ήταν προτιμότερο μια γνώση να αποκτήσεις;
Έτοιμη να στη δώσουνε και αφού εσύ τη διαλύσεις

Να καταφέρεις μόνος σου να την αναπαράξεις;
Ή τον αναπτήρα από το μηδέν να βρεις τρόπο να φτιάξεις;

Personal Revolution

Questioning fear and looking for another way to be free.

Boudisimo · Studio recording

Read the related poem

From the 2015 poetry manuscript.

I don’t like what I see and I don’t like how I feel
It seems like I am free but in the end I always kneel

I have to find someone to blame, to curse and why not break their head
But this is what we are always doing, isn’t there something else instead?

I have heard that without blood you can’t fight in a war,
I have been taught that even Gandhi couldn’t go through that door

I’ve been taught a lot of things that later saw they weren’t true
And now I know that this may mean that really I don’t have a clue

What can a man do when there is nothing left to trust?
What can a man do when his life goes by so fast?

And to think that my desire is to change this rotten place
All I want is to walk free with a smile on my face

The only way I’ll really try is when I know I could succeed
The solution must be simpler, something that we never did

A personal revolution,
I will reset my brain delete the fear grain
A personal revolution,
realize I am not alone and all the world is home

Μα τι κουτόςWhat a Fool I Am

A playful argument with the setting sun.

Boudisimo · Studio recording

Read the related poem

Poem written in 2010. From the 2015 poetry manuscript.

Είναι απογευματάκι και πάω μια βόλτα
Και να το ηλιοβασίλεμα που μου χτυπάει την πόρτα
Μα μόνο μια φορά τη μέρα εμένα δε μου φτάνει,
Κοιτάω το ήλιο και ζητώ να μου το ξανακάνει

Με γέλιο μου αποκρίνεται, ρε φίλε το ‘χεις χάσει,
Τους νόμους δεν τους φτιάχνω εγώ, τους επιβάλει η πλάση
Και τότε εξαγριώνομαι, τα πρέπει με τσαντίζουν
Αφού αυτά ξέρουν καλά τους φόβους να φροντίζουν

Ήλιε σου βάζω στοίχημα με στόμφο του φωνάζω
Και μια σανίδα όσο το μπόι μου ανάμεσα μας βάζω
Σκύβω και αυτός σιγά-σιγά χάνεται από μπροστά μου
Πόσα ηλιοβασιλέματα θα δω ορίζουν τα γόνατα μου

Μα τι κουτός, μα τι κουτός, ξεχνάω πως είμαι θαυματοποιός

Μα τι κουτός, αφού υπάρχει λύση, εγώ αποφασίζω πότε ο ήλιος θα δύσει

Περνάει η ΏραTime Goes By

A reminder to live while the hours are passing.

Boudisimo · Studio recording

Read the related poem

Poem written in 2003. From the 2015 poetry manuscript.

Η ουσία της ζωής
Δεν είναι ν’ ανησυχείς,
μα ελεύθερος να ζεις
και ευτυχισμένος να 'σαι...

Το πώς τώρα γίνετ’ αυτό,
Είναι δύσκολο κι απλό,
το μεγάλο μυστικό
είναι απλά να μη φοβάσαι.

Γιατί όποιος με φόβο ζει
το άγχος επακολουθεί,
κι η ζωή είναι μικρή
θα τη χάσεις, θα λυπάσαι.

Γι’ αυτό σκέψου λογικά
πάρ’ τα όλα χαλαρά,
και αν πας πιο μακριά,
πρόβλημα άλυτο θυμάσαι;

Ι.Δ.Ε.Α.Idea

The possibility of change begins with deciding to try.

Boudisimo · Studio recording

Read the related poem

Poem written in 2003. From the 2015 poetry manuscript.

Τον κόσμο αν θέλω να αλλάξω
αρκεί να το αποφασίσω
κάθ’ ευκαιρία να αδράξω
και πουθενά να μην κολλήσω.

Βέβαια ξέρω πως μονάχος
Τίποτα δε θα καταφέρω
κι αν άλλοι δε με βοηθήσουν
δημιουργία πως να επιφέρω;

Γι’ αυτό φίλε ένας τρόπος μένει
παράδειγμα να προσπαθείς να είσαι
και για όποιον σε καταλαβαίνει
το σεβασμό του θα ωφελείσαι

και μόνον ένα να επηρεάσω,
την αλυσίδα συνεχίζω
και την ουσία της ευτυχίας
θα νοιώθω και θα διαιωνίζω.
www.idea.org.gr
Ι.Δ.Ε.Α.
έλα στην παρέα

Exchange

A thought about what we give and what we receive.

Boudisimo · Studio recording

Read the related poem

Poem written in 2003. From the 2015 poetry manuscript.

If you want the world to change
All you need is to exchange
Your ego with your love
And everything you‘ll need you’ll have